فاطمه اشعری

و تقویمزنی است که هر روزبا این که موهایش را برای تو کوتاه میکند برای ماه دیگری بلنـــــــــدمی نشیند روی شانه امدر آغازی که چهار روز می گذردو آویزان می کند دستهایم را از پنجره ای که جریان دارد فصل هاشو تقویمزنی است که گاهیپاک می کند آرایشش رانگاهت می کند بی روح می نشیند روی شانه ام فاطمه اشعری...

آیا زنی که در کفن نور و عصمت خود خاک شد

جوانی من بود ؟!

فروغ

رنگ چای معلوم نیست

رنگ چشم هایت هم

و موهایت هر چقدر طلایی باشد

باز هم سیاه

برق تنهایمان گذاشته

تو سیاهی

من سیاهم

و یک رنگ دارد

فاصله ی بین ما،

بیا به سمت دست های من

جاذبه ربطی به نور ندارد

و مخترع عشق

کسی جز خدا نیست

فاطمه اشعری...